O zamandan beri geçmişi geride bıraktım.
Savaşı kim başlattı?
Onlar.
Ya da en azından böyle olduğuna inandırıldık.
Geçmişi araştırmak yasaktır.
Geri dönmeliyim.
Peki ya ben?
Victor ne yapılması gerektiğini bilir. Yarın gece geri gelirim.
-Burada yalnız kalmam. -İstersen gidebilirsin.
Hayır, seninle gelmek istiyorum.
Ne yapıyorsun?
Yarın gece dolunay olduğunda
değişeceksin, öldürecek ve besleneceksin.
Bu kaçınılmaz.
Etrafta serbestçe dolaşmana izin veremem. Üzgünüm.
Tek kovan seni öldürmez ama gümüş değişimi engelleyecektir.
En azından bir kaç saat için.
Eğer vaktinde dönmezsem, kendine bir iyilik yap...
bunu kullan.
Efendim,
O burada.
Bana bunu nasıl yaparsın? Nasıl böyle utandırırsın?
Bütün topluluk bizim için yaptığım planları biliyor.
-Biz diye bir şey yok. -Victor'ın karşısına çıkacaksın
Ve ona sana ne dersem onu söyleyeceksin. Şu andan itibaren ne dersem yapacaksın.
Yeterince açık mı?
Yakına gel çocuğum.
Dışarı!
Hadi, çabuk ol!
Sizsiz kaybolmuştum efendim.
Kraven ve bitmez tutkusu bana huzur vermedi.
Bu kitaptaki en eski öyküdür.
Sahip olamayacağı tek şeyi arzuluyor.
Şimdi, söyle bana...
Neden Lucian'ın hala yaşadığına inanıyorsun?
Ama size ihtiyacınız olan bütün kanıtları sundum.
Tutarsız düşünceler ve imajlar, daha fazlası değil.
İşte bu yüzden uyandırmayı eskilerden biri yapar...
Sen gerekli yeteneklere sahip değilsin.
Ama Lucian'ı gördüm, onu vurdum, bana inanmalısınız.
Halka asla kırılmamıştı, bir kez olsun.
Tam 14 yüzyıldır.
Biz eskiler zamanda atlamaya başladığımızdan bu yana...
Biri uyanır, ikisi uyur, bu böyledir.
Hüküm sırası Marcus'ta bende değil.
-Bazı sorunlar çıktı. -Ama seçeneğim yoktu.
Topluluk tehlikede ve Michael'ı bir...
Evet.
Lykan.
Lütfen.
Bana istediğin kanıtı bulma şansı ver.
Peki.
Kanıtı bulma işini Kraven'a bırakacağım.
Tabi eğer varsa.
Nasıl olur da benim yerime ona güvenirsiniz?
Çünkü bir hayvan tarafından baştan çıkartılan o değil.
Seni seviyorum.
Kızım gibisin... Ama bana seçenek tanımıyorsun...
Bu kuralların olmasının iyi bir sebebi var...
ve bunca zamandır hayatta kalmamızın tek sebebi onlar.
Sana en ufak bir yumuşaklık gösterilmeyecek.
Amelia geldiğinde konsül toplanacak ve hakkındaki kararı verecek.
Halkayı kırdın ve anlaşmayı bozdun.
Yargılanman gerek.
Beni dinleyip bu işe karışmaman gerekirdi.
Şimdi konsülü hayatını bağışlamaya ikna edebilirsem kendini şanslı saymalısın.
Söylesene,
Kolundaki deriyi kesme cesaretini gösterebildin mi? Yoksa Lucian mı yaptı?
Sözlerimi aklında tut:
Yakında işleri benim bakış açımla görmeye başlayacaksın.
Bu kapıyı kimse açmayacak, anlaşıldı mı?
Gelecekteki kraliçemin yeniden o Lykan'a kaçmasına izin veremem.
Kahretsin.
Planlar değişti, Amelia'yı Soren ve ekibi karşılayacak.
Bu bizim işimiz. -Artık değil.
-Neden bana yardım ediyorsun? -Etmiyorum. Kendime ediyorum.
-Neler oluyor? -Güvenlik önlemlerini atlatmışlar.
Malikaneyi kilitliyoruz.
Selena! Kaçmış! Ona gitmek için, Michael'a.
O Leyken'ın kafasını tabakta görmek istiyorum.
Gitmemiz gerek.
Eğil!
Git! Git!
-Atla! -Dalga mı geçiyorsun?
-Birini bulabildiniz mi? -Sahte alarm!
Duvarlara birisi yaklaşmış olsa köpekler çoktan üzerine atlardı.
-Amelia'nın varmış olması gerekirdi. -Evet.
Bak. Buradan gizlice çıkıp neden hala gelmediğini bulmanı istiyorum.
Tamamdır.
Belki kenara çekip, ona ilaç vermeliyiz.
Boş ver, bir şey olmaz neredeyse vardık.
Başaramayacak. Kenara çek, kenara çek.
Aletleri al.
Batır şunu! Batır şunu!
Efendim!
Selena'i çağırtmıştım,
Seni değil.
Emirlerinize karşı geldi...
ve malikaneden kaçtı, efendim.
Yetersizliğin, katlanılmaz bir hal alıyor.
Bu benim hatam değil. O benim de içinde olduğum
Bazı saçma sapan komplo fikirlerine saplanmış durumda.
Ve işte ispatım.
Bana anlattıklarının aynısını onlara da anlatmanı istiyorum.
Tamam, tamam.
Yıllarca kanları bir araya getirmeye çalışdık.
Ve yıllarca başarısızlığa uğradık. Bu işe yaramıyordu.
Hücre düzeyinde bile türler birbirini yok etmeye çalışıyordu.
Ama bu işin anahtarının...
...kanlardan en nadirini bulmak olduğunu biliyorduk.
Alexander Corvinus'un kanından gelen birini...
Macar bir savaş lordu...
15. yy başlarında iktidara gelmiş birisi.
Tam da salgın hastalık köyünü ortadan kaldırdığı sırada.
Sadece o hayatta kalmış.
Bir şekilde vücudu hastalığı değiştirebilmiş.
Kendi faydasına biçimlendirmiş.
İlk gerçek ölümsüz olmuş.
Yıllar sonra, en az iki çocuğun babası olmuş.
Onlar da bu özelliği almışlar.
Corvinus Klanının oğulları.
Birini yarasa ısırmış, diğerini bir kurt...
Biri yalnız başına yürüyecek ölümsüzlükte bir insan olarak.
-Bu saçma bir hikayeden başka bir şey değil. -Belki olabilir.
Ama bizim türlerimizin de ortak bir atası var.
Orada Corvinus'un soyundan gelen biri yatıyor.
Bir metre bile uzağında değil.
Evet.
Ama o bir vampir. Bizim saf bir kaynağa ihtiyacımız vardı.
Lekelenmemiş. Orjinal virüsün tam bir kopyasına.
Corvinus'un kanındaki özelliğin aynısına.
Bu öğrendiğimize göre insan soyundan gelenlerin genetik kodunda gizliydi.
Ve uyku halinde taşınıyordu.
Yüzyıllar boyunca... Michael Corvin'e dek.
Onun kanı türlerimizin mükemmel biçimde birleşmesine izin veriyor.
Böyle bir birleşme olamaz.
-Bundan bahsetmek bile kabul edilemez. -Bunu göreceğiz.
-Lucian kanları karıştırdığında... -Lucian öldü.
Kime göre?
Seni temin ederim çocuğum...
Kraven bunu hayatıyla ödeyecek.
Yakında bu ev yerle bir olacak.
-Senden önce değil. -Hayır, hayır, bekle.
Gerçeği sadece siz öğreneceksiniz.
Eğer Lucian saf doğanlardan birinin kanına ulaşabilirse...
Amelia gibi güçlü bir eskiye...
ya da size...
onu Michael'ın kanıyla birlikte kendine aktaracak.
Bu tiksinç.
Yarı vampir...
yarı Lykan... Ama ikisinden de güçlü.
Khan'la konuşmalıyım.
Lordum.
Şato'dan gelenler suikaste kurban gitmiş.
-Ya Amelia? -Kanını kurutmuşlar.
Çoktan başladı.
Senden şüphe ettiğim için üzgünüm.
Endişe duyma çocuğum, günahın bağışlanacak...
Corvinus'un kanından geleni öldürdüğün an...
Michael'ı...
Değişimi durdurmak için sana bir enzim verdik.
Halsizliğin geçmesi biraz zaman alabilir.
Yeter!
Raze nerede kaldı, git bir bak, olur mu?
Senden özür dilemem gerek.
Nezaket kurallarını öğrenmeye çok ihtiyacı var.
Nezaketten bahsetmişken kusura bakma.
Ben Lucian.
Gitmem gerek.
Geri dönmeliyim.
Geri dönüş yok.
Hiçbir yere gitmek yok.
Vampirler seni gördükleri yerde öldürür. Sadece olduğun şey yüzünden.
Bizden biri olduğun için.
Sen bizden birisin.
Ne yapıyorsun?
-Ne yapıyorsun? -Bu kavgaya bir son veriyorum.
Senin savaşının benimle bir ilgisi yok.
Benim savaşım mı?
Hayır! Hayır!
Sonja!
Seni, onun ölümünü izlemek zorunda bıraktılar.
Sonja'nın...
Savaş bu yüzden başladı.
Olanları sanki oradaymışım gibi izledim.
Bir zamanlar köleydik.
Vampirlerin gün ışığı korumaları.
Ben köle olarak doğmuştum.
Ama yine de benim kendi iradem vardı.
Hatta bir vampiri kendime eş yaptım.
Bu yasaklanmıştı.
Yani birleşmemiz...
Victor türlerin karışmasından korkuyordu.
Öyle korkuyordu ki...
onu öldürdü.
Kendi kızını...
canlı canlı yaktı.
Beni sevdiği için.
Bu onun savaşı...
Viktor'un.
Ve son altı yüz yılı...
Benim türümü yok ederek geçirdi.
Selena'e ne yapacaklar?
Ziyaretçimiz var.
-Bir anlaşma yaptığımızı sanıyordum. -Sabırlı ol!
Kraven!
Bunlar baş başa konuşmamız gereken konular.
Lütfen misafirlerimize aşağı kadar eşlik edin.
Konsül ortadan kaldırıldı.
Yakında her şey senin olacak.
Hem her iki topluluk, hem de Lykan'larla sarsılmaz bir barış anlaşması.
Umarım ganimetler paylaşılırken bizi unutmazsın.
Victor uyanmışken nasıl kontrolü ele geçirebilirim?
Onu yenmeye imkan yok. Biz konuşurken bile o güçleniyor.
İşte tam da bu yüzden Michael'a ihtiyacım var.
Eğer Victor'dan kurtulmak o kadar kolay olsaydı...
bunu yüzyıllar önce sen kendin yapardın.
Çıkış tarafındalar. Acele edin.
Orospu çocuğu.
Oh, Lanet olsun.
Bu Viktor.
Evet.
Ve eğer sen işini yapmış olsaydın, hala uyuyor olacaktı.
Raze de nerede?
Başka bir çıkış var mı?
Eminim bu küçük darbe için biraz kan kaybetmen gerekeceğini hiç düşünmemişsindir.
Gitmeyi düşünme bile.
Gümüş nitrat. Sanırım bunu beklemiyordun.
Hadi, kıpırdayın, kıpırdayın.
Lucian!
Selene!
Seni buradan çıkartmalıyım. Victor buraya geliyor
Ve bütün Lykan'lar ölmeden tatmin olmayacak.
Bana yardım ettiğin için seni de öldürür.
Biliyorum.
Savaşı neyin başlattığını biliyorum.
Bu kadarı yeter! Benimle geliyorsun.
Umarım Victor'un sendeki hayatı emişini izleyecek kadar yaşarım.
Eminim istiyorsundur.
Ama sana sevgili karanlık babanla ilgili bir şey anlatayım.
Aileni öldüren o...
Lykan'lar değil.
Kendi koyduğu kurallara uymayı asla beceremedi.
Canlı kanının tadına karşı koyamadığını söylerdi.
Arada bir gidip insan kanıyla ziyafet çekerdi.
Ben sırlarını sakladım...
Pisliğini temizledim.
Ama evinizde...
oda oda dolaşan oydu.
Sevdiğin herkesin kanını emen.
Sıra sana geldiğinde...
kanını kurutma düşüncesine katlanamadı.
Sen onun değerli Sonja'sına öyle benziyordun ki...
ölüme mahkum ettiği kızına.
-Yalan! -Neye istersen inanabilirsin.
Şimdi gel.
Senin yerin benim yanım.
Öyle olsun!
Isır onu.
Yarı Vampir...
Yarı Lykan...
Ama her ikisinden de güçlü.
Ne yapıyorsun sen?
Beni öldürmüş olabilirsin...
kuzenim.
Ama amacım...
gerçekleşti.
Nerede o?
Kraven nerede?
Beni affet, çocuğum.
Lykan'lar değilmiş.
Senmişsin...
Bizi yalnız bırakın.
Nasıl güvenimi kazandın?
Ailemi öldürdüğün halde...
Evet.
Senden bir şeyler aldım.
Ama çok daha fazlasını verdim.
Sana bağışladığım hayat, ölümsüzlük armağanı, adil bir takas değil mi?
Ya kızının hayatı?
Kendi kanından gelme olan kızının...
Kızımı seviyordum.
Ama karnında büyüyen yaratık,
Bana ve topluluğa bir ihanetti.
Ben türümüzü korumak için gerekli olan şeyi yaptım.
Şimdi bir kez daha yapmak zorunda olduğum gibi.
Hayır!
Ölme vakti.
Geleceği kestiremesem de...
bu gecenin sonuçları her iki toplulukta da...
etkisini uzun yıllar boyunca koruyacak.
İki eski vampir öldürüldü.
Biri benim tarafımdan.
Yakında taht Marcus'a geçecek.
Ve öfke ve intikam dalgası geceye yayılacak.
Farklılıklar bir kenara bırakılacak.
Anlaşmalar yapılacak.
Ve ardından
avlanan ben olacağım.